องค์นี้ แมลงกินพระเจาะเล็กน้อยครับแถวๆขอบด้านล่าง คราบน้ำปูนขับออกมาทั่วองค์พระทำให้เห็นผิวเป็นมันเลื่อมคล้ายผิวมุก ขอบข้างน้ำปูนก็ขับออกมาจนลานตาปกปิดร่องรอยการตัดขอบ แต่ยังเห็นรอยครูดของเม็ดมวลสารขนาดใหญ่ ผิวเปิดเห็นบ่อน้ำตาธารน้ำตามีตังอิ๊วผุดออกมาเป็นเกล็ดแข็งรอบๆบ่อ ธรรมชาติกาลเวลาของพระที่มีอายุเป็นร้อยปี คลาสสิกดีครับแค่ดูแต่ขอบอย่างเดียวก็แทบจะบอกว่าแท้ได้อยู่แล้วสำหรับองค์นี้

   ด้านหลังชมความงามของคราบตั้งอิ๊วที่ผุดออกมาแทรกผสมกับคราบน้ำปูนที่ขับออกมาตั้งแต่ช่วงแรกที่ภาษาเซียนเรียกว่าหนึกนุ่มนั่นล่ะครับ  ที่พิเศษอีกอย่างคือการเกิดเนื้อปูดเนื้อเกินมาอุดตามรอยแผลปริแยกคล้ายๆเป็นการสมานแผลตัวเอง นี่แหละครับพระสมเด็จต้องมีลักษณะอย่างนี้

  

   ผมไม่ใช่เซียนพระ หากจะโทรต่อรองราคาไม่ต้องโทรมานะครับ ขอยืนราคานี้ครับ เชิญชมกันตามอัธยาศัย ขอบพระคุณทุกๆท่านเป็นอย่างสูงครับ